انتظار نوسان داشت .
نگاهي در راه مانده بود
و صدايي در تنهايي مي گريست...

نوشته شده در تاريخ دوشنبه شانزدهم دی 1387 توسط مریم
درباره وبلاگ

شاید گله کردن کار آدمای شکست خوردست...نمیدونم اما میدونم که خدا همیشه با ماست...
خداوندا ببخش مرا...
به وبلاگ غروب صبح خوش اومدین.
دوستتون دارم.(مریم)
آرشيو مطالب
پيوندهاي روزانه




