پاييز من
اي نوازش بادهاي بيابان گرد
اي ترنم باران هاي بهاري
اي خيال محال
در پي كدامين نگاهي؟
مريمت منم!
بسويم بيا
معجزه كن
ظهورت را از پيراهن من آغاز كن...!
سلام
اصلا حوصله ندارم....نمي دونم چه طوري اومدم وآپ كردم...(شايد به دلخوشي اينكه نظرامو بخونم...)
يه كم دلداري ام بدين...
كسي كه خزان توان ريختن برگهاي وفايش را نداشت:مـــريم
(سال نو هم مبارك...)
وقتی که دیگر نبود
من به بودنش نیازمند شدم.
وقتی که دیگر رفت
من به انتظار آمدنش نشستم.
وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد
من او را دوست داشتم.
وقتی او تمام کرد
من شروع کردم.
وقتی او تمام شد
من آغاز شدم.
و چه سخت است تنها متولد شدن
مثل تنها زندگی کردن است ،
مثل تنها مردن !
ل
ا
م
به شما که تنهام گذاشتین شاید...
امروز مدرسه نرفتم
ودرسهای فردارو می خونم...
شکوفه های نازنین عیدتون مبارک...
چه بوی خوبی
چه عید خوبی
چه خدای خوبی
دوست دارم خدااااااااا
مارو ببخش که اگه از تو به خاطر چیزایی که بهمون دادی تشکر نمی کنیم.
ماروببخش
ای بهترین.
شاید گله کردن کار آدمای شکست خوردست...نمیدونم اما میدونم که خدا همیشه با ماست...
خداوندا ببخش مرا...
به وبلاگ غروب صبح خوش اومدین.
دوستتون دارم.(مریم)
