تجربه کردن بعضی چیزا برای اولین بارواسه خودش  یه مزه ای دارهمثلا اولین باری که نمره ی 20می

گیری...اولین باری که روی یخها می خوری زمیناولین باری که گم می شی...اولین باری که با خانواده

می ری مسافرت...به هر حال هر چیزی که فکرشو بکنین برای اولین بار یه خاطره ی هرچند خوب یا بد

توذهن آدما به جا می زاره...خاطره ی خوب از اولین سفر حج...وخاطه ی خوب من از اولین باری که

می خوام به جمکران برم...البته پنج شنبه(آخ جون)خیلی دلم می خواد برم اونجا ومسجد امام زمان(عج)

رو از نزدیک ببینم...خیلی دلم می خواد از نزدیک توبه کنم...باهاش حرف بزنم... ازش کمک بخوام...

شنیدم که حاجت می ده بخدا می ده بدون هیچ منتی فقط باید یه دل صاف وآسمونی داشته باشی ودوسش داشته

باشی...بخدا من دوسش دارم...برای سلامتی ویادآوری عهدی که باهاش بستم هر روز صبح دعای عهد رو

میخونم...بهش سلام می دم شاید اینا برای منی که یه مسلمونم واقعا کم باشه(که هست)وشاید ما اونجور که باید

امامونو بشناسیم نشناختیم...آیا واقعا همینطوره؟کافیه یه کم فکر کنید...بخدا وقتی می رم توی خیابون دلم می

گیره از این آدمایی که فقط می خوان خودشونو نشون بدن وچه راحت به همدیگه خودفروشی می می کنن بابا

کی می خواین بفهمین که شما یه مردمی هستین از یه تمدن اصیل از یه فرهنگی که قبل از همه ی فرهنگهای

غربی شکل گرفته...چرا گذاشتین تا شمارو مورد تهاجم فرهنگی قرار بدن؟بابا یه کم غیرت داشته باشین...

یه کم به فکر مملکتتون باشین...یه کم به آقامون فکر کنیم...یه کم برای سلامتیش دعا کنیم...چطور اون برای

سلامتی همه ی ما مسلمونا دعا می کنه اما ما اونو حتی نمی شناسیمش(اون طور که بایید بشناسیم)

به هر حال حرف دل زیاده وکسی که پای درد دل بشینه کم ...

آرزوی خوشبختی وسلامتی دارم براتون ای مردم پاک ایران زمین...

همیشه عاشق ایرانمون بمونیم...

این عکس رو خودم گرفتم...

                                                                                                  یاحق