بین زمین و آسمانم

گم شدم.

جلد نقاشی خود راباختم...

رنگهارا از نو در دل ساختم...

رنگ بی عاری ...

رنگ بی یاری...

رنگ بی باکی...

رنگ خاکی بودن را من ساختم...

من ساختم من...

ناردونه ی عزیز آدرس وبتو بزار برام...دلم واست یه ذره شده...

دیدم  رفتی تو فاز بندری حرفمو قورت دادم...

ماریا...

ماریا...

میروم تا عمقش...

میچشم معنای خوب بودن را.

دوستش دارم زندگی ام را...

من گرمی آن حس پاکت را از چشمان مهربانت می فهمم...

تو خود نیز نمی دانی...

دستانت را به من بده...

:ماریا جان عزیزم زندگی ات را دوست بدار...

از خوشیهایت به خوبی استفاده کن....

همیشه خوشحال باش و با مشکلاتت کنار بیا...

از طرف ماریا برای قلبم...

همه تونو دوست دارم.

و فردا بدون هم مرور میکنیم...

با من بمان خاطره ی خوب زیستن...

...

نیازی به شتاب نیست

چرا که هدفی نیست تا برایش بشتابی

هدف پیشاپیش همراه تو است

اگر شتاب کنی آن را ار دست خواهی داد.

زندگی هنر تواست.

قلب پذیرا و آگاهت دوربین تو است.

یکی شدن با دنیایت فیلم تو است.

چشمان روشن و لبخند بی ریایت موزه ی تو است.

...

:من از نگاه تو چیز دیگری خواندم آنروز...

 لبانت را بستی با چشمانت گفتی...

چشمانت را ببند و خوشحال باش...

بر ما سالی گذشت برزمین گردشی و برروزگار حکایتی

امید که آن کهنه رفته باشد به نیکویی و آن نو همی آید به شادی...

دوستان عزیزم.

فرارسیدن نوروز باستانی و بهار سرسبز راصمیمانه تبریک و تهنیت عرض نموده

شکوفایی اقتصادی رفاه اجتماعی وامید به زندگی را برای همه ی شما ارزومندم.

کسی که خزان توان ریختن برگهای بهاری اش را نداشت:ماریا

چقدر این روزا حال و هوای عید رو دارم.خیلی حس خوبیه...

همیشه عید ها رو دوست دارم.چون یه جورایی گره خوردم با دیرینه ی ایرانم....

عیدتون مبارک.بهتره برای تغییرازخودمون شروع کنیم.